Zoulikha Taanabout

Frontlijnwerker Stadsdeel Laak
"Met hart en ziel"

Na het afronden van mijn studie Commerciële Economie wilde ik mijn kennis en ervaring graag verbreden. Van jongs af aan was ik maatschappelijk betrokken en daar haalde ik veel plezier uit. Met deze passie wilde ik wat gaan doen. Ik wilde graag werken met mensen en werk verrichten in het sociaal domein. Het werk- en ontwikkelprogramma frontlijnwerker was voor mij de ultieme manier om mijn rugzak te vullen met ervaring in het sociaal domein. Je krijgt de mogelijkheid om grote participatieprojecten te trekken en daar jouw creativiteit de vrije loop in te laten. Bij de start van het werk- en ontwikkelprogramma hebben wij een hele middag diverse persoonlijkheidstesten gemaakt. Hier kwam een heel mooi overzicht van kwaliteiten, maar ook aandachtspunten uit. Op basis hiervan heb ik een persoonlijk ontwikkelplan geschreven. Per week heb ik vier uur de tijd om hieraan te werken. Het ene moment was dat voor een training, maar het andere moment voor een gesprek met een coach, een netwerkgesprek of het lezen van een boek over het thema.

Het leukste aan het werken voor Den Haag is dat de stad zo divers is. Zo houd je je het ene moment bezig met het opzetten van een netwerkorganisatie van bewoners uit de binnenstad en ga je het andere moment deur-aan-deur in de Schilderswijk voor het verlenen van voorlichting. Je spreekt dagelijks zoveel verschillende type mensen en er ontstaan altijd hele mooie gesprekken. Als frontlijnwerker heb ik een brugfunctie tussen de stad en het stadhuis. In mijn werk staat het verbeteren van de sociale leefbaarheid van de stad centraal. En dat kan en wil ik niet alleen: ik doe dat samen met bewoners, ondernemers en maatschappelijke partners. Wij signaleren knelpunten uit de wijk en lossen deze op: van jongerenoverlast tot armoede. Haagse kracht noemen wij dat.

Afgelopen zomer hebben wij in Laak geëxperimenteerd met de pilot wijkbudget. De pilot wijkbudget was bedoeld om bewoners uit de wijk meer zeggenschap te geven. De wijk kreeg een budget van €50.000,- om er vervolgens helemaal zelf (!) goede dingen voor de wijk mee te doen. In Laak besloten wij het experiment te laten lopen in de wijk Spoorwijk: een wijk die wel wat aandacht kon gebruiken. Toen wij dit plan voorlegden aan een aantal actieve sociaal maatschappelijke partners en bewoners, schoten ze een beetje in de lach. ‘Dit zou niet kunnen werken hier. De bewoners kunnen dit niet aan én per slot van rekening was dit bedrag wel 4x een jaarsalaris voor velen uit de wijk.’ Een beetje overrompeld besloten wij op het stadsdeel om het toch wel te proberen. Samen met een collega ben ik in de plaatselijke Albert Heijn gaan staan, op een wijkfeest, in verschillende wijkcentra en heb ik Facebook Ads en ansichtkaarten de wijk in verstuurd. Het resultaat: 400 ideeën voor het wijkbudget en 10 actieve bewoners die de wijkjury wilden gaan vormen om de beste ideeën uit te voeren. Ik was trots!

Er zijn weinig dingen die ik niet leuk vind in mijn werk, wel zijn er uitdagingen. Zo kan het weleens overkomen dat een bewoner een super leuk initiatief heeft, je deze samen met hem of haar tot in de puntjes hebt uitgewerkt en dat een collega van een andere dienst daar een stokje voor steekt. Simpelweg omdat het indruist tegen de regels of het beleid van de afdeling. Het is dan de kunst om vol te houden, het gesprek aan te gaan en op zoek te gaan naar een gulden middenweg. In een enkele geval betekent een middenweg dat een, vanuit de optiek van de bewoner, cruciaal onderdeel van het plan niet door kan gaan. Ik vind het altijd lastig om dit soort slecht nieuws te vertellen. Gelukkig valt het op dat ik dit werk met hart en ziel verricht, waardoor bewoners daar weer snel boven op zijn. Werken voor de sector stadsdelen & wijken betekent werken in een dynamische en nooit saaie omgeving en écht wat kunnen betekenen voor de stad Den Haag en haar bewoners. Wat is er mooier dan dat?!